تبلیغات
قرارگاه سایبری ثارالله

قرارگاه سایبری ثارالله
السلام علیک یا ثارالله

طی هفته گذشته دو اتفاق مهم در ارتباط با رژیم صهیونیستی افتاد ولی كمتر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت یكی از این دو اتفاق برگزاری جشن بزرگ در مصر بمناسبت سالگرد جنگ رمضان و اتفاق دیگر ماجرای نفوذ پهپاد به منطقه جنوبی فلسطین بود. این دو اتفاق نزدیك به هم یك موضوع مشترك را تداعی كرد: محیط و مفهوم امنیتی اسرائیل در حال یك دگرگونی اساسی است.برگزاری مراسم جشن با حضور دهها هزار ارتشی و مردم مصر بمناسبت سالگرد آخرین جنگ مصر و سوریه با رژیم صهیونیستی از این جهت دارای اهمیت ویژه است كه در این جنگ 16 روزه مصری ها و سوری ها با كشتن نزدیك به10000نظامی اسرائیلی صحرای سینا و منطقه تابا را از اشغال نظامی آزاد كردند و از همه مهمتر «خط بارلو» كه به چندین مانع مجهز شده بود، توسط گروهی از نیروهای اخوان المسلمین به فرماندهی سرهنگ بارلو شكسته شد و هزاران رزمنده به همراه تجهیزات نظامی، صحرای سینا كه بیش از دو برابر مساحت كل فلسطین است (یعنی شامل سرزمین های 1948 كه اسرائیل خوانده می شوند و سرزمین های 1967 كه فلسطین اشغالی خوانده می شوند) را در عملیاتی برق آسا به تصرف درآوردند.

در این عملیات دهها هواپیما و بالگرد و صدها تانك اسرائیلی منهدم شدند. البته یك هفته بعد نظامیان مصری بر اثر فشار مشترك آمریكا، انگلیس، فرانسه و شوروی با چشمان اشكبار صحرای سینا را ترك كردند و بار دیگر رژیم صهیونیستی در صحرای سینا مستقر گردید و از این رو خاطره خوش پیروزی رنگ شكست به خود گرفت.بعدها براساس پیمان كمپ دیوید، رژیم مصر جنگ 1967- جنگ رمضان كه جنگ یوم كیپور هم خوانده می شود- را فراموش كرد و در روابط با تل آویو دورانی را شروع كرد كه نظامیان رژیم صهیونیستی از آن به دوران«صلح سرد» (COLD PEACE )یاد می كنند. از آن روز به بعد «جنگ رمضان» برای كسانی اهمیت داشت كه صلح با رژیم جنایتكار را قبول نداشتند و با استناد به آن می گفتند امكان غلبه بر اسرائیل وجود دارد و نیازی به صلح نیست. محمد مرسی و اخوان المسلمین تاكنون در این طرف قصه بودند و برای بسیاری این سؤال وجود داشت كه اولین رئیس جمهور اخوانی مصر در سالگرد جنگ 73 چكار می كند آیا به عنوان یك دولت و در چارچوب توافقنامه ها از كنار موضوع می گذرد یا به عنوان عضو برجسته اخوان، خاطره جنگ رمضان را احیا می كند.

محمد مرسی راه دوم را انتخاب كرد و از این رو در اولین سالگرد این جنگ پس از شكل گیری دولت جدید، مراسم بسیار باشكوه و معناداری، برگزار شد البته در عین حال محمد مرسی در سخنرانی نسبتا طولانی خود در این مراسم اشاره كمتری به رژیم صهیونیستی كرد و از خیانت سادات در تن دادن به فشار جبهه هوادار رژیم صهیونیستی هم حرفی نزد و پیش از آن با نثار گل به قبر انور سادات از او به عنوان رئیس جمهور و فرمانده مصر در جنگ 6 اكتبر 1967 تجلیل كرد.تجلیل مرسی از نظامیان و مردمی كه در جنگ رمضان شركت كرده بودند و یادآور این نكته كه مصر در مواجهه با دشمن با تمام قوا از خود دفاع می كند و اشاره به این كه مصر در كنار فلسطینی ها قرار دارد، دارای معنایی بسیار فراتر از تجلیل مرسی از سادات می باشد چرا كه امروزه سؤال مهم در سطوح منطقه ای و بین المللی این است كه تحولات، مصر را به كدام سو می برد و در این میان رژیم تل آویو چه سرنوشتی پیدا می كند. از این منظر، مراسم روز شنبه 15 مهر- 6 اكتبر- برای آمریكا و صهیونیست ها پیام خوبی به همراه نداشت. حوادث هفته های اخیر صحرای سینا هم دلیل جداگانه ای است كه طبعا بر میزان نگرانی آنان می افزاید.یك نكته كلیدی و بسیار مهم درباره مصر این است كه نخبگان سیاسی در تحولات، نقش ثانویه داشته و توده های مردم بازیگران اصلی این میدان هستند. بر این اساس بیش از آن كه محمد مرسی و اخوانی ها تنظیم كننده معادلات آینده باشند توده های مردم ایفای نقش می كنند. اگر تحلیل گران درباره آینده و مواضع بعدی مرسی و اخوان تردیدهایی دارند ولی درباره این كه تحولات به سطوح اجتماعی راه یافته و هیئت حاكمه مصر را به سمت جلو می راند، تردید ندارند و این موضوعی است كه روز به روز برجسته تر می شود. اگر به شور و حرارت مردم در مراسم بزرگ 6 اكتبر نگاه می انداختیم می توانستیم فشار ویژه آنان بر حكمرانان را به وضوح مشاهده نمائیم.

«جان اسپوزیتو» در صفحه 7 كتاب خود «اسلام سیاسی» كه در سال 1373 منتشر گردید، می نویسد: «اسلام نیرومندترین بنیان قدرت اجتماعی در خاورمیانه و آفریقای شمالی است و حكومت های وابسته به غرب- در برابر آن بر خود می لرزند. زیرا اعراب در همه جا برای نجات از فلاكت و بدبختی های مختلف خود به آن متوسل می شوند این قدرت نه ساخته دولت های مصر و عراق بلكه قدرت مساجد ساده و بی آلایش است» مصر، تركیه، عربستان و هر نقطه دیگر از جهان عرب دارای هر نوع از حكمرانی كه باشند و حكمرانان آنان از طریق شیوه های دمكراتیك سر كار آمده یا با استفاده از قوه قهریه بر مردم خود تحمیل شده باشند، تاثیر محدودی در تحولات دارند و در نهایت ناچارند به راهی بروند كه ملت ها پیش پای آنان قرار داده و یا بر آنها تحمیل می كنند. حضور پررنگ محمد مرسی در مراسم روز ششم اكتبر چه یك ابتكار عمل اخوانی باشد و چه برخاسته از نیازی كه اخوان برای همراهی با مردم دارد، یك خبر مهم به حساب می آید. در متن این خبر این نكته كه «مصر به عقب بازنمی گردد»، خودنمایی می كند و این خبر وحشتناكی برای غرب به حساب می آید.

خبر دوم مربوط به نفوذ یك پهپاد- هواپیمای بدون سرنشین جاسوسی- در منطقه حساس و نظامی جنوب فلسطین و در نزدیكی با تأسیسات اتمی دیمونا است. این خبر دارای ابهامات و در نتیجه موجب گمانه زنی های ضد و نقیضی شده است. پیش از این و با فاصله كمی از دست یافتن ایران به پهپاد آمریكایی RQ170، یك هواپیمای جاسوسی رژیم صهیونیستی-از نوع هواپیمایی كه چند روز پیش در آسمان «بئرالسبع» منهدم شد در بخش های شمالی فلسطین و در مجاورت پایگاه هوایی اسرائیل در صفد منفجر گردید. در آن زمان تنها یكی از رسانه های رژیم صهیونیستی این خبر را منتشر كرد و از قول یك مقام نظامی لشكر جلیل شمالی نوشت اسرائیل از دست یافتن حزب الله لبنان به یك تكنولوژی فوق مدرن كه قادر است هواپیمایی را در 30 كیلومتری مرزهای خود ساقط كند، به شدت نگران است» كما اینكه در همان ایام یك هواپیمای جاسوسی دیگر آمریكا در كنیا ساقط شد و بر حجم سؤالات پیرامون نیروهای احیاناً نامرئی كه قادر به نفوذ در سیستم امنیتی، فنی و اطلاعاتی هستند، افزود.

درباره خبر نفوذ یك هواپیمای جاسوسی به منطقه حساس امنیتی جنوب فلسطین فعلاً نمی توان اظهارنظر قطعی كرد. اسرائیلی ها یكبار می گویند این هواپیما توسط ایران و از طریق دریای مدیترانه و آسمان غزه وارد منطقه جنوبی فلسطین شده و تا 38 كیلومتر به داخل این منطقه نفوذ كرده و در حالی كه به سمت پایگاه هسته ای دیمونا در حركت بوده، ساقط شده است و بار دیگر می گویند این هواپیما از جنوب لبنان حركت خود را آغاز كرده و به فاصله 38 كیلومتری از مرزهای غربی فلسطین ساقط شده است. بعضی خبرها هم نشان می دهد كه هواپیما از صحرای سینا به حركت درآمده و بعد از طی مسافتی نزدیك به 80 كیلومتر شناسایی و ساقط شده است. بعضی هم روی احتمال نقش داشتن خود رژیم صهیونیستی برای تأمین اهداف خاص تأكید كرده اند. در یك ارزیابی پیش هنگام می توان گفت احتمال اینكه اسرائیلی ها خود هواپیمای خود را ساقط كرده باشند چندان منطقی نیست چرا كه پرستیژ نظامی-امنیتی، همواره برای این رژیم از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. بنابراین می توانیم بگوئیم كار هر كس هست كار خود اسرائیل نیست. تجربه هم نشان داده كه وقتی اسرائیلی ها به یك «نام» اشاره می كنند، می خواهند «عامل اصلی» را از چشم ها دور نگه داشته و روند پرونده را مدیریت نمایند. اسرائیلی ها می گویند احتمالاً كار حزب الله است. با طرح این مسئله تا حد زیادی از نگرانی شهروندان غاصب كاسته می شود چرا كه در این صورت دشمنی به این كار دست زده كه قبلاً هم دشمن بوده و طرف جنگ هم واقع شده است، بنابراین موضوع در ردیف یك موضوع عادی قرار می گیرد.

بدترین خبر برای اسرائیلی ها این است كه این پرواز از صحرای سینا انجام شده باشد و از قضا قرائن هم این احتمال را تقویت می كند. چرا كه از یك سو همه می دانند كه آمریكایی ها در فاصله 1357 تا 1389 چنین هواپیماهایی را به رژیم سابق مصر داده اند. از سوی دیگر همه می دانند كه حزب الله ماجرا جو نیست و بخصوص از دست زدن به اقدامی كه به ضرر متحد خود-دولت سوریه- است، اجتناب می كند. اگر بتوان ثابت كرد كه این اقدام از سوی حزب الله انجام شده، طبعا این امكان فراهم می شود كه دیگران هم در آسمان سوریه ظاهر شده و آن را پدیده ای متقابل معرفی نمایند.با این وصف و با تكیه بر اینكه ورود هواپیمای جاسوسی بر فراز بخش جنوبی فلسطین در سالگرد جنگ ششم اكتبر مصر با رژیم صهیونیستی اتفاق افتاده و محمد مرسی به همراه ارتش آشكارا به برجسته سازی دستاورد مصر در این جنگ و آمادگی آنان برای حضور پرقدرت در جنگی مشابه مبادرت ورزیدند، می تواند بخشی از سیاست «قدرت نمایی» در مقابل اسرائیل به حساب آید.

اما اعلام اینكه نظامیان و دولت مصر در یك تصمیم مشترك به چند كیلومتری دیمونا نزدیك شده اند به هیچ وجه به نفع رژیم صهیونیستی نیست چرا كه با طرح این مسئله بر نگرانی شهروندان غاصب به شدت افزوده می شود و ارتش اسرائیل را وادار به واكنش در مقابل نیرویی می كنند كه به درستی آن را نمی شناسد و در فاصله دو دهه اخیر بارها از این «نیروی مرموز» شكست خورده است. ارتش اسرائیل قادر نیست اطلاعات واقعی را درباره این هواپیما منتشر كند چرا كه لازمه آن تن دادن به جنگ با مصر است این در حالی است كه صحنه واقعی تحولات مصر را نه مرسی و اخوان و... می گردانند بلكه همان نیروی مرموزی كه مبارك را ساقط كرد، صحنه مقابله با اسرائیل را هم مدیریت می كند. پس بهتر این است كه دولتمردان و نظامیان این رژیم سكوت كنند كه كرده اند.

سعدالله زارعی(بصیرت)




طبقه بندی: سیاسی،
[ پنجشنبه 20 مهر 1391 ] [ 12:04 ق.ظ ] [ سرباز گمنام ]
درباره وبلاگ

نویسندگان
امار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب